27-04-2018 02:31
Nawigacja
· Strona główna
Genealogia
· Przodkowie
Genealogia Józefa Adama

· Drzewa Genealogiczne
· Ciekawostki
· Nazwy miejscowo¶ci

· Szarlota
· O¶rodek Szarlota
· Wyzwolenie Ko¶cierzyny
Galeria
· Galeria zdjęć
Forum
· Forum
Kontakt
· Kontakt
Różne
· Linki
Zjazd Rodzinny
· I Zjazd Rodu K±kolewskich
Publikacje rodzinne
· Rys historyczny
OBOZY
· Reichsautobahnlager Stendsitz
· Stalag IIA
POLECAMY
Gabinet Kosmetyczny
· Gabinet Urody Diamonds
Kontakt
Piotr K±kol
tel. 058 685 04 14
kom. 606879177
GG11077294
skype: piotrkakolkoscierzyna
graf-com@wp.pl
K±kolewski-K±kol-ciekawostki
Może najpierw wytłumaczę jak to jest z tym nazwiskiem, zacznijmy od najstarszego przodka do którego dotarli¶my, jest nim Tomasz K±kolewski z Przytarni należał do parafii Wielewskiej. Jego syn Johann Josef Kokolewski to "o" możemy potraktować jako błędn± interpretację litery"±", każdy kto przegl±dał stare księgi wie jak często litery s± mało czytelne, więc w 1825r (Wielle Bd. W 1707 S.56 Fn5), jest jeszcze nazwisko K±kolewski. Przy chrzcie syna Augustyna w 1862r. już niemiecki ksi±dz napisał K±kol, w tym samym roku Józef K±kol(ewski) wraz z żon± trzymaj± do chrztu Pauline Kobierzyński z Kornego jej matka Josefine Kobierzyński pochodziła z K±kolów(K±kolewskich) (Księga Chrztu parafia Ko¶cierzyna rok 1862 nr151). Następne córka Anastazja Bargańska zd. Kunkel(usc Ko¶cierzyna akt zgonu 42/1965), czwarte dziecko Piotr nazywał się Konkol(niestety nie mam żadnych metryk) przy ostatnim dziecku Marianna Jażdżewska zd.Konkel (nazwisko Konkel wg. Księgi zgonów (parafia Berent/Westpreussen Bd. W rocznik 1895 Nr 47 wpis z dnia 1.06.1895).
Muszę tu wspomnieć o K±kel (akt zgonu Stefania Chmara zd. K±kel c.Feliksa K±kola (Stary Bukowiec) USC Chełmno 356/1986)
Trochę to usystematyzujmy K±kolewski, K±kol, Kunkel, Konkol, Konkel, K±kel. Czy może jeszcze o czym¶ zapomniałem, a oczywi¶cie jest jeszcze Konkolewski.
Możemy tę cał± historię prze¶ledzić przy samym Leopoldzie K±kolewskim s. Tomasza K±kolewskiego.
wg. metryki chrztu Leopold K±kolewski * 24.11.1864 r. w Rybakach (parafia Berent/Westpreussen Bd. W 54 rocznik 1864 Nr226);
wg. Aktu zgonu Leon Konkel 24.10.1864 w Rybakach +16.11.1940 w Szarlocie
wg. Zapisków Piotra K±kola(syna Leopolda)- Leo Konkol *24.10.1864 Tischerzhütte + 17.11.1940 w Szarlocie,
wg. Księgi Zgonów Parafii ¦więtej Trójcy w Ko¶cierzynie 1895 nr 107 z dnia 18.Oktober 1895 rodzice Leopold Konkolewski Apolonia geb. Wera
Dokument sprzedaży połowy maj±tku Leopolda Konkolewskiego Augustynowi Konkolewskiemu wpis nr 221 z 30 paĽdziernika 1888 roku

Reasumuj±c wszystko zależy od tego jak powiedział ojciec Józef K±kolewski (możemy przypuszczać, że mówił po Kaszubsku), a jak wymawiaj± nazwisko K±kol Kaszubi (Kunkel, Konkel) i to pierwsza strona medalu, a z drugiej strony urzędnik państwowy lub niemiecki ksi±dz, który nie będzie się zastanawiać jak napisać (±) tylko napisze (on), żeby innym urzędnikom póĽniej było łatwiej.
Nieco inaczej widzi t± sprawę Edward Breza Przytoczę fragment dotycz±cy nazwiska K±kolewski

„Nazwiska Pomorzan pochodzenie i zmiany” Edward Breza
K±kol, Konkol, Konkel, Kunkel

W zapisach wyróżniamy w Ko¶cierskim 4 postaci nazwisk bliskich sobie: K±kol, Konkol, Konkel, Kunkel. Antoni Konkel zanotowany został na mapie katastralnej Juszek z r. 1861 i współcze¶nie na nagrobku cmentarnym w Starej Kiszewie.
Nazwisko K±kol notuje SSNO (II, s. 561) już na pocz±tku XIII w., na Pomorzu po¶wiadczone zostało ono na pewno od wyrazu pospolitego k±kol. W kulturze polskiej dobrze ten wyraz jest znany jako chwast z przypowie¶ci o k±kolu(Mt 213, 24-30). Tak bowiem ks. Jakub Wujek przetłumaczył greckie dzidzianion i łacińskie zizanuim i tak weszła ta nazwa chwastu do frazeologii polskiej. Od XVI w. bowiem w Polsce k±kol oznacza co¶ lub kogo¶ nieużytecznego i szkodliwego. Tymczasem Biblia Tysi±clecia mówi o chwa¶cie( Biblia Poznańska słusznie utrzymała k±kol), a za ni± ks. F. Grucza wprowadził do kaszubskiego przekładu zelszcze, a E.Goł±bek zalesko. Na pewno lepszym byłby moim zdaniem k±kol. Wariant Konkol jest etymologicznie tym samym nazwiskiem, tylko zapisanym fonetycznie zgodnie z wymow±. Łcińskim odpowiednikiem semantycznym był przydomek Lol(l)ianus od lolium ‘k±kol‘.

Konkel natomiast i Kunkel to nazwiska genetycznie niemieckie. Mog± pochodzić jako spieszczenia jednego z germańskich imion dwuczłonowych opartych na rdzeniu kuhn ‘zuchwały, ¶miały‘, np. Konrad, dawniej Kuonrath. Nadto jest niemiecki rzeczownik pospolity Kunkel o znaczeniu ‘k±dziel‘, poza tym w dolnoniem, rzeczownik Kunkel oznacza ‘głębokie miejsce w wodzie, rozpadlinę w ziemi‘ i ‘mały statek‘. Nazwisko Kunkel częste jest na półwyspie Helskim , Konkel spotyka się na całych Kaszubach, w tym też w Ko¶cierzynie. Które ze znaczeń niemieckich tkwi w tych nazwiskach, trudno powiedzieć. Mog± to też być nazwiska powstałe niezależnie od siebie. Również niektórych K±kolów Niemcy mogli zapisać jako bliższych sobie Konkelów czy Kunkelów. Przypomnieć warto, że Z. Stieber traktował nazwisko Kuknel jako zniemczon± formę nazwiska K±kol.

Spróbujmy nieco bogaciej udokumentować obja¶nione wyżej nazwiska . Najczę¶ciej zapisywane było nazwisko K±kol, przy czym mieszaj± się tu formy K±kol, K±kiel i inne. W r. Więc 1678 sołtysem w Jastarni był Jerzy K±kol, a gbur K±kiel w r. 1664 mieszkał w Demlinie pod Skarszewami. Forma K±kolewski potwierdzona została już w r. 1582 w wizytacjach duszpasterskich bpa H. Rozrażewskiego , m.in. pleban w Fordonie nosił takie nazwisko. W pierwszej połowie w. XVIII mamy po¶wiadczenia ksi±g metrykalnych par. Strzepcz od 1712 do 1738 w liczbie 7, z czego po dwa warianty graficzne: Joannis K±kol r. 1712, Anna K±kolowa r. 1713, Adalberi K±kol r. 1720, Magdalena K±kolewna r. 1728, Catharina Konkolowna r. 1729, Elizabeth K±kolewna r. 1738.W drugiej połowie tego w. K±kol potwierdzony został w księgach metrykalnych par. Ko¶cierzyna: Jacobi K±kol r. 1752, Anna K±kolowna r. 1755, Catharina K±kolowna r. 1758; par. Ugoszcz pod Bytowem: Simon K±kol ex villa Rabacyn r. 1774 w księdze ¶lubów oraz z księgi Szkaplerza: Ewa K±kolka r. 1768 i 5 zapisów Konkol z lat 1828-1839; par. Reda Chriatian K±kol r. 1770, Michael Konk±l r. 1769 i Konkol z pocz±tku w. XIX. Z końca w. XVIII mamy także za¶widczenia z Kociewia: z par. Młob±dz pod Tczewem: Marianna K±kielka r. 1793, Helena de K±kolowa r. 1788, z par. St. Kiszewa w formie K±kolewski: Anton K±kolewski r. 1791, Hedwiga Konkolewska r. 1795. W w. XIX spotykamy zapisy w par. Chmielno: Anna K±klowa, Franziska Konklowa r. 1828, Albrecht Konkol r. 1831, Johann Konkel r. 1837.

SNWPU ( Słownik nazwisk współcze¶nie w Polsce używanych, wyd. K. Rymut, t. I-X, Kraków 1992-1994) podaje 4131 nosicieli nazwiska K±kol, z tego 74 w woj. Bydgoskim, 66 elbl±skim, 954 gdańskim, 133 słupskim; 97 K±kiel, z tego 4 w elbl±skim, 14 gdańskim, 4 słupskim; 103 K±kolewski, z tego 11 w bydgoskim; 46 K±kolewicz poza Pomorzem;1219 K±kolewski, z tego 191 w woj. Bydgoskim, 8 elbl±skim, 53 gdańskim, 2 słupskim; 5 K±kolowski poza Pomorzem; 1 Konkoll w katowickim; 2801 Konkol, z tego 45 w bydgoskim, 78 elbl±skim, 1817 gdańskim, 187 słupskim; 1 Konkolec w łódzkim; 456 Konkolewski, z tego 1220w bydgoskim, 80 gdańskim; 23 słupskim; 1 Konkolowicz w gdańskim; 26 Konkolowski poza Pomorzem; 15 Konkolski, z tego 5 w gdańskim; 64 Konkołowicz, z tego 4 w bydgoskim, 2 gdfańskim, 17 słupskim; 212 Konkiel, z tego1 w bydgoskim, 4 słupskim; 2110 Konkel, z tego 27 w bydgoskim, 11 elbl±skim; 555 Kunkel, z tego 56 w bydgoskim, 28 elbl±skim, 220 gdańskim, 55 słupskim; Kunkel, z tego 3 elbl±skim, 9 gdańskim, 20 słupskim. Zbliżone dĽwiękowo, zwłaszcza do Kunkel, nazwiska Kunke i spolszczone Kunka pochodz± jako zdrobnione imię Kunke od dwuczłonowego imienia germańskiego Konrad, dawniej Kuonrath. Dodać można, że Jerzy Kunka mieszkał w r. 1678 w Jastarni i inny Jerzy Kunka tegoż roku w Budziszewie, tj. dzisiejszych Chałupach.
(Gr Ko 1995, nr 5, s.3)
Oczywi¶cie nie zgadzam się z publikacj± p. Brezy


Leopold K±kolewski s. Józefa K±kolewskiego
Na dokumentach widniej± różne imiona i nazwiska Leopold (Leo, Leon) K±kolewski (Konkolewski, K±kol, Konkel, Kunkel) Leopold K±kolewski jest muszkieterem 54 pułku piechoty w Kołobrzegu(54 Pułk Piechoty im. von der Goltza (7 Pomorski) - pułk piechoty niemieckiej, sformowany 5 maja 1860; garnizony w 1914: Kołobrzeg (Kolberg) i Koszalin (Köslin); przydzielony do II Korpusu Armii Niemieckiej), aby uchronić się przed wcieleniem do wojska ucieka do Ameryki, po dwóch latach wraca i zostaje wcielony do wojska. Ciekawostk± jest, iż w czasie zaboru podpisuje się pod dokumentami trzema krzyżykami, a gdy Polska uzyskuje niepodległo¶ć okazuje się, że potrafi czytać i pisać.

Franciszek K±kol s. Leopold K±kolewski
Służy w gwardii przybocznej cesarza WilhelmaII.


Marianna Wierzba zd. K±kol
Strona internetowa Gminy Stężyca http://www.gminastezyca.pl/index.php?name=News&file=article&sid=520
Natomiast w poniedziałek 08 grudnia 2008r. w domu rodzinnym w Nowej Sikorskiej Hucie odbyło się przyjęcie urodzinowe z okazji 100-tnej rocznicy urodzin Pani Marianny Wierzby. W tej uroczysto¶ci uczestniczyli również przedstawiciele Gminy Stężyca, tj. Pan Czesław Witkowski – Wójt Gminy, Pan Bogusław Darsznik – Sekretarz Gminy, Pani Sabina Kobiela – Zastępca Kierownika USC.
Pani Marianna Wierzba jest wdow±, m±ż zmarł 37 lat temu. Cieszy się z 3 żyj±cych dzieci, 12 wnuków i 20 prawnuków.


O czcigodnych Jubilatach nie zapomnieli także przedstawiciele Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku. Pani Bogumiła Cierpisz – Dyrektor Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku odwiedziła dostojnych Jubilatów w ich domach rodzinnych w dniu 08 grudnia 2008r.
Language Switcher
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Popro¶ o nowe hasło
How to register
In order to register you must get in touch
graf-com@wp.pl
Aby się zarejestrować
i mieć dostęp do danych umieszczonych na stronie proszę o emalia graf-com@wp.pl.
Osoby nie spokrewnione nie będ± wpuszczane.
Wygenerowano w sekund: 0.01 1,145,963 Unikalnych wizyt